أبو المحاسن الحسين بن الحسن الجرجاني
120
تفسير گازر ( جلاء الأذهان وجلاء الأحزان ) ( فارسى )
به او كافر شدند و ايمان نياوردند و گفتند كه : اين نه آن پيغمبر است كه ما نعت او در توراة خواندهايم كه لعنت خداى بر كافران باد . [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 90 ] بِئْسَمَا اشْتَرَوْا بِهِ أَنْفُسَهُمْ أَنْ يَكْفُرُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ بَغْياً أَنْ يُنَزِّلَ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ عَلى مَنْ يَشاءُ مِنْ عِبادِهِ فَباؤُ بِغَضَبٍ عَلى غَضَبٍ وَ لِلْكافِرِينَ عَذابٌ مُهِينٌ ( 90 ) بد چيزيست كه ايشان نفس خود بدان بفروختند كفر ايشان بدانچه خداى فرو فرستاد از قرآن يعنى بد اختيارى كردند حق بباطل بدل كردند و كفر بايمان بدل كردند از غايت ظلمى و حسدى كه ايشان را بود بدانچه خداى فرو ميفرستد از فضل خويش يعنى نبوّت و كتاب بر آن كس كه مىخواهد از بندگان خويش يعنى محمّد صلى اللّه عليه و آله . [ فَباؤُ ] پس بازگشتند بخشمى از خداى برايشان بضايع كردن ايشان توراة را و كفر ايشان بعيسى عليه السّلام و انجيل بر خشمى ديگر از خداى بايشان بكفر ايشان بمحمّد صلى اللّه عليه و آله و كافران و منكران نبوّت محمّد صلى اللّه عليه و آله را عذابيست خوار كننده كه ايشان در آن اهانت و مذلّت مستذلّ و مهين باشند . [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 91 ] وَ إِذا قِيلَ لَهُمْ آمِنُوا بِما أَنْزَلَ اللَّهُ قالُوا نُؤْمِنُ بِما أُنْزِلَ عَلَيْنا وَ يَكْفُرُونَ بِما وَراءَهُ وَ هُوَ الْحَقُّ مُصَدِّقاً لِما مَعَهُمْ قُلْ فَلِمَ تَقْتُلُونَ أَنْبِياءَ اللَّهِ مِنْ قَبْلُ إِنْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِينَ ( 91 ) خداى تعالى از كفر و عناد ايشان خبر ميدهد ميگويد كه : چون گويند ايشان را كه : ايمان آوريد بدانچه خداى فرو فرستاد يعنى قرآن و بمحمّد گويند كه ما ايمان آريم بدانچه بر ما فرو آمد و كافر ميشوند بدانچه جز از آنست و آن قرآنست و او حقّ است و درست و راست دارنده آن را كه با ايشانست يعنى توراة . بگو اى محمّد كه : اگر بتوراة ايمان داريد چرا ميكشيد پيغمبران را چه در توراة نوشته است كه كشتن پيغمبران حرام است كه اگر ايمان شما راست بودى كشتن پيغمبران از شما صادر نشدى . [ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 92 ] وَ لَقَدْ جاءَكُمْ مُوسى بِالْبَيِّناتِ ثُمَّ اتَّخَذْتُمُ الْعِجْلَ مِنْ بَعْدِهِ وَ أَنْتُمْ ظالِمُونَ ( 92 )